Christian Dior Άνοιξη/ Καλοκαίρι 2013: Ο Raf Simons τα κατάφερε (;)

Καλό μήνα beauties!!

 

Πιστεύω πως συμφωνείτε ότι η ομορφιά και η μόδα πάνε χέρι-χέρι, και έτσι σήμερα σας έχω κάτι διαφορετικό: πάμε μια βόλτα μέχρι την Εβδομάδα Μόδας στο Παρίσι, με ένα guest post από την φίλη, fashion editor Αφροδίτη Γκόγκογλου για την πολυαναμενόμενη- συλλογή του Raf Simons για τον οίκο Dior. Αν και η Παρασκευή είναι συνήθως κολασμένη μέρα στο γραφείο (για την Αφροδίτη, κυρίως), σταματήσαμε ό,τι κάναμε, είδαμε μαζί σε livestreaming το show και καταλήξαμε πως, αν μη τι άλλο, ένα νέο κεφάλαιο έχει ήδη ξεκινήσει για την fashion industry. Enjoy!

 

Μία πρώτη γεύση αυτού που είδαμε την Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου, από τον Raf Simons για τον οίκο Dior είχαμε ήδη πάρει από τον περασμένο Ιούλιο όταν παρουσίασε την πρώτη haute couture συλλογή του για τον παρισινό οίκο.

 

Έτσι, αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε για το επόμενο Καλοκαίρι είναι ότι η τονισμένη μέση επιστρέφει, θυμίζοντας έντονα το New Look της δεκαετίας του ’50, καθώς και ότι οι δημιουργίες του Simons είναι κατεξοχήν θηλυκές, καθαρές και απίστευτα chic. Αναπτύσσοντας την μίνιμαλ ματιά που τον έκανε διάσημο στον οίκο Jil Sander, ο Simons θέλησε να εξελίξει ακριβώς το χαρακτηριστικό, θηλυκό στυλ του οίκου Dior, στην προ Galliano εποχή του. Και μέχρι εδώ τα κατάφερε, με την έννοια ότι έδειξε μία συλλογή άρτια, καλαίσθητη, απόλυτα “φορέσιμη” και απόλυτα επίκαιρη.

Το θέμα είναι κατά πόσο ένας οίκος μπορεί, τελικά, να ξεπεράσει έναν σχεδιαστή σαν τον John Galliano- και με ποιο τρόπο. Για να γίνω πιο σαφής, αυτό που αναρωτιέμαι, από τον περασμένο Ιούλιο, ήδη, είναι τι είναι αυτό που, τελικά, περιμένει το κοινό από έναν οίκο στο σχεδιαστικό τιμόνι του οποίου έχει θητεύσει μία ιδιοφυία του βεληνεκούς του Galliano.

 

Ας πούμε ότι, τα τελευταία χρόνια, στην παγκόσμια fashion σκηνή επικρατούν δύο ρεύματα. Για το πρώτο, που είναι και το κυρίαρχο, μπορούμε να καταστήσουμε κύρια υπεύθυνη την Phoebe Philo και τις δημιουργίες της για τον οίκο Celine. Η μίνιμαλ, απίστευτα πρακτική αλλά ταυτόχρονα και απίστευτα chic ματιά της έχει κάνει τις δημιουργίες της ανάρπαστες, ενώ η εμπορική επιτυχία του παρισινού οίκου είναι τεράστια αλλά και πρωτοφανής. Στα πλαίσια αυτά, τα τελευταία δέκα, περίπου, χρόνια, αυτό που προσπαθούν να κάνουν οι περισσότεροι fashion οίκοι είναι να κινηθούν σε παρόμοια πλαίσια σχεδιαστικής ματιάς αλλά και επιτυχίας.

Το δεύτερο ρεύμα είναι αυτό της μόδας που δεν ξεχωρίζει, τελικά, από την τέχνη. Οι δημιουργίες σχεδιαστών όπως ο Alexander McQueen και ο John Galliano είναι αξεπέραστες, και οι ίδιοι διεκδικούν επάξια μία θέση στο πάνθεον της μόδας, δίπλα σε ονόματα όπως ο Christian Dior, η Coco Chanel και ο Hubert de Givenchy. Οι extravagant, θεατρικές δημιουργίες αυτών των σχεδιαστών έχουν ένα ακόμα λόγο για τον οποίο υπερέχουν: όσο απόκοσμες δείχνουν πάνω στο catwalk, τόσο, κάθε φορά που τις βλέπουμε στα red carpets, ξαφνικά, συνειδητοποιούμε ότι, εκτός από έργα τέχνης, είναι απλώς ρούχα. Που μπορούν να φορεθούν με ευκολία. Και ο μοναδικός σχεδιαστής που, αυτή τη στιγμή, ζει, εργάζεται και είναι σε θέση να κάνει τέτοια μόδα, είναι ο Riccardo Tisci.

Επιστρέφοντας, λοιπόν, στον Raf Simons και στις δημιουργίες του για τον οίκο Dior, αυτό που μπορώ με βεβαιότητα να πω, είναι ότι ο σχεδιαστής ανήκει σαφέστατα στο πρώτο ρεύμα. Αυτό που κάνει, το κάνει καλά και, κρίνοντας από το προχθεσινό show, μπορεί να το κάνει με μεγάλη επιτυχία. Το ίδιο πράγμα, όμως, έκανε και ο Bill Gayten ως προσωρινός αντικαταστάτης του Galliano, την περίοδο που ο Dior έψαχνε τον επόμενο σχεδιαστή του. Το θέμα είναι, κατά πόσο ο Dior είναι διατεθειμένος να αφήσει πίσω του την εποχή που παρήγαγε συλλογές των οποίων η καλλιτεχνική αξία είχε την ίδια βαρύτητα με την εμπορική.

 

Εν κατακλείδι, οι πανέμορφες -ομολογουμένως- κομψές δημιουργίες της συλλογής για το επόμενο Καλοκαίρι σίγουρα αποτέλεσαν μία πολύ καλή αφετηρία της σταδιοδρομίας του Simons στον οίκο. Η εμπορική επιτυχία τους είναι επίσης σίγουρη. Ο κύριος Arnault πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένος. Η ιστορία του οίκου Dior, όμως, αλλά και της μόδας, γενικότερα, είναι σαφώς “φτωχότερη”, αφού η απουσία μίας σχεδιαστικής ιδιοφυίας του βεληνεκούς του John Galliano μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει. Και, δυστυχώς για τον Simons, οι συγκρίσεις είναι μοιραίες και αναπόφευκτες.

 

Καθόλου σχόλια μέχρι τώρα

  • Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια...
    Συμπληρώστε την παρακατω φόρμα για να αποστείλετε ένα.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>