«Μπα μπα επιστρέψαμε; Καλή αρχή. Βάλε ό,τι άρωμα έχεις γύρω  σου, άδειασε καλά την άμμο από την τσάντα και πιάσε πληκτρολόγιο».  Με αυτό το tweet με υποδέχτηκε η Έφη, συνάδελφος και «ψυχή» του εξαιρετικού blog Beauty Diaries, που δεν χάνει ευκαιρία να με παρακινεί να γράφω πιο συχνά εδώ – θα το προσπαθήσω, promise!

Ξεκινάω από σήμερα, με λίγες λέξεις και πολλές φωτό. Όχι με ένα beauty post αλλά με ένα flashback στο καλοκαίρι που τελειώνει αλλά εγώ αρνούμαι πεισματικά να το αποχαιρετήσω, διαλέγοντας τις πιο όμορφες εικόνες και φτιάχνοντας ένα μικρό άλμπουμ που θέλω να ξεφυλλίσουμε μαζί…  Βάλε το αγαπημένο σου καφτάνι, βγάλε τα παπούτσια σου και βρέξε τα πόδια σου…

Στα κρυστάλλινα, σμαραγδένια νερά της πιο όμορφης παραλίας του σύμπαντος στο δυτικό άκρο της Κρήτης. Ή…

Πάνω στα γυαλιστερά, σκούρα βότσαλα και την σκοτεινή, ηφαιστειακή άμμο στις παραλίες της Σαντορίνης, μια μαύρη δαντέλα που ξετυλίγεται κάτω από τα πόδια σου και θέλεις να συνεχίσεις να περπατάς πάνω της. Και ξαφνικά οι ομπρέλες και oι άνθρωποι δεν φαίνονται πια στο background, και εσύ συνεχίζεις έτσι, για να δεις πού τελειώνει το μασουράκι, και δεν το πιστεύεις αυτό που συναντάς…

Ένα ερειπωμένο υπόσκαφο, αλλά όχι, κάποιος μένει εδώ- έχει μια φρεσκοβαμμένη πόρτα ανάμεσα στο μονοπάτι και την παραλία, και δυο ξαπλώστρες, και ένα μπάρμπεκιου που είναι παμπάλαιο αλλά μια χαρά θα κάνει τη δουλειά του, όρεξη να’χεις. Η γαλήνη εδώ είναι διαφορετική…

Από εκείνη που αφουγκράζεσαι στο Ημεροβίγλι. Ένα μικρό διαμαντάκι, αστραφτερό, υπερπολυτελές αλλά όχι αυθάδικο, πάνω στην καλντέρα αλλά μακριά από την φασαρία, μόνο τα κλικς των φωτογραφικών μηχανών ακούς, και lounge μουσικές και τα πλατσουρίσματα στις infinity pools…

Θυμάσαι πως στην Οία είδες κάμποσα χρόνια πριν το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα του κόσμου με το άλλο σου μισό και θέλεις να το ξαναδείτε. Ο κόσμος, κυρίως τουρίστες, έχουν ακροβολιστεί σε κάθε πιθανή και απίθανη γωνιά, ετοιμάζουν τους φωτογραφικούς φακούς τους και περιμένουν υπομονετικά, τα φλας αστραποβολάνε καθώς ο ήλιος πέφτει και ο ενθουσιασμός τους γίνεται χειροκρότημα. Ναι, είναι πανέμορφο το ηλιοβασίλεμα εδώ αλλά όχι πιο όμορφο από αυτό…

Που βλέπαμε κάθε μέρα από το δωμάτιό μας στην Κρήτη- το ίδιο μαγικό, κάθε μέρα…

Δεν θα ξεχάσω, όμως, και…

Την δροσιά και τη φρεσκάδα του πιο απολαυστικού ice tea που έχω δοκιμάσει ever- χειροποίητο, με φρέσκα φύλλα δυόσμου και λιγοστά κουκουνάρια για ένα γήινο twist, στο περίφημο Franco’s Cafe στον Πύργο στη Σαντορίνη- όαση μέσα στο καυτό μεσημέρι.

Τη συνάντησή μας με τον Chris, έναν από τους δύο αμερικανούς ιδιοκτήτες του ατμοσφαιρικού βιβλιοπωλείου Ατλαντίδα στην Οία, που μας αφηγήθηκε την συναρπαστική ιστορία του, πώς κινδύνεψε να κλείσει αλλά σώθηκε από τους fans του και τα σχέδιά τους για το μέλλον

Το Χαστούκι του Christos Tsiolkas: το καλύτερο βιβλίο που διάβασα- σου προτείνω να το συμπεριλάβεις στη λίστα με τα must read. Ο Βασίλης Κιμούλης των Εκδόσεων Ωκεανίς έχει κάνει πολύ φροντισμένη μετάφραση, ένα θέμα στο οποίο έχω ιδιαίτερη ιδιοτροπία καθώς έχω εγκαταλείψει ουκ ολίγα βιβλία για αυτό και μόνο τον λόγο.

H νέα σεζόν ξεκινάει επισήμως αύριο- σας εύχομαι να είναι υπέροχη!